Hocalı Katliamı Hatırasında[1]
Faruk Faik Köprülü
Ben aşığım ben vurgunum “Balakan”
Nazlı yarım vardı gitti eyle kan
Bu ne düğün kız kan, can kan, bala kan
Koptu teller Şarkı yarıda kaldı
Düştü duvak közler Peri’de kaldı
***
Şehriyarım gitti erene evim
Kaldı bağım gülün derene evim
Direk koptu döndü virane evim
Neler gördük “20 Kasım” doksanda
Ocak kurduk taş kaynattık kazanda
***
Şehriyarım tek Türk’tür Türk kardeş,
Kıbrıs, Kerkük, yüreği dolu ateş
“Askeren’de” on günde verdi bin baş
Tarih dedi dönmez yüzün ağ olsun
Düşman dağ dağ “Bakü” başın sağolsun
***
Kimler saldı “Nadir Şah” yadına
Kim ulaştı mazlumlar feryadına
Neler yaptı “Bakü’nün” evladına
Biz biliriz kare günler gördünüz.
Bin şehidi “Hocalı’da” verdiniz
***
Şehriyarım kaç, kirpik arası bir
Yürek’teki dağların sırası bir
“Karabağın” “Kerkük’ün” yarası bir
İkisini bağlayan aynı zincir
Zinciri sallama kollarım incir
***
Yazık olsun “Afşare” rakip endi
İnceleydi, kopaydı düşman bendi
Ki, ateşte yandı “Türkmen çay” yandı
Ağır günler kirpikimizde taşıdık
Rus elinde Kullar gibi yaşadık
***
Bağban oldum gül derdim yara bağda
Yaram coştu kan verdi yara bağdan
Azadlığı öğrendim Karabağdan
Diri millet ölüşüne şan verir
Ölü millet dirisin talan verir
***
Şahriyarım yerivan vax Yerivan
Gözü kanlı elinde ox Yerivan
Dini yok vicdanı yox Yerivan
Yedi şehir viran eden bir ordu
Şehitlerin göğsü üste yurt kurdu
***
Şehriyarım “Aslan” gibi durduk biz
Altı Kasım kanlı günler gördük biz
Buna karşı düşman kolun burduk biz
Gel seyir eyle gül kokan kan üstüne
“Şeybaniler” ok vurdu can üstüne
***
Şahriyarım “Türkmençay” antlaşma
Azerbaycan Rus’tan İran arası
İki yaman “kiye” böldü esası
Sustu bülbül yarıda kaldı şarkı
Türkmençaydan ne ses kaldı ne yankı
***
Şehriyarı kudurttu zaman halkı
Altüst etti eyledi yaman halkı
“12” şehri kül etti Ermen halkı
Çocuk kan yudum yudum içildi
Yiğit canlar köprü oldu geçildi
***
Şahriyarım Kerkük’ten bir kuş uştu
Uça uça o kuş Bakü’ye düştü
Radyosunda “Sinan Said” konuştu
Güzel sesle kalıtımız tanıttı
Şarkıları kolaklara dağıttı
***
Aç kolların kolla beni Anadol
Oğuzlardan Alparslana kalan yol
Telafer’den Hanakin’e gelen yol
O yoldur ki gider Tanrı dağına
Kurban olam o mavi Bayrağına
***
Şahriyarım budur Türkün davası
Meydanları, tarihin meşalesi
Ona tanık, Çanakkalelerin sesi
Eski tarih, salladı gölge bize
Belege sızdı bu güzel bölgemize
***
Mert “Köprü” de yüz koç yiğit vermişim
Telafer’de başı yüksek durmuşum
“Amirli” de etten duvar olmuşum
Bal di,limin faturası işte bu
Türk olmanın “Vergisi” işte bu.
***
[1] Faruk Faik Köprülü, Hocalı Katliamı Hatırasında. Türkmeneli dergisi, Sayı, 50, Mart 20…,s, 37-38